|
Skład: Vince Neil - śpiew; Steve Stevens - gitara prowadząca; Robbie Crane - gitara basowa; Vik Foxx - perkusja; Dave Marshall - gitara rytmiczna; Robbie Buchanan - gościnnie na instrumentach klawiszowych Produkcja: Ron Nevison To może od początku... Całą historia sięga 1992 r., kiedy to wokalista Vince Neil został wyrzucony z Mötley Crüe. Po tym wydarzeniu Vince dość szybko nawiązał współpracę z basistą Jackiem Bladesem i gitarzystą Tommym Shaw (obaj w owym czasie udzielali się w supergrupie Damn Yankees). Efektem tego aliansu było zarejestrowanie ścieżki dźwiękowej do filmu "Encino Man", czyli utworu You're Invited (But Your Friend Can't Come). Piosenka ta znalazła się również na omawianym pierwszym solowym albumie Neila, ale była to wersja nagrana ponownie już ze Stevem Stevensem na gitarze. Jak by na to nie patrzeć, w skład zespołu Vince'a Neila wszedł istny Dream Team. Za perkusją zasiadł Vik Foxx, wcześniej znany z występów w formacji Enuff Z' Nuff. Partie gitary basowej na albumie zagrał po części Phil Soussan (ex- Ozzy Osbourne), a po części Stevens (znany choćby z nagrań u boku Billy'ego Idola). Soussana zastąpił później Robbie Crane (ex- Fiona), który pierwotnie grał na gitarze rytmicznej. Z kolei za gitarę rytmiczną chwycił Dave Marshall - zatem skład podany na booklecie niekoniecznie wskazuje na faktycznie występujących tam muzyków...
A jak prezentuje się zawartość? Z pewnością słychać duże wpływy Mötley Crüe, zwłaszcza z czasów krążka Dr Feelgood, ale też doszukać można się tutaj zapożyczeń z solowego albumu Steve'a Stevensa - Atomic Playbys. Dodam jeszcze, że w obu przypadkach zapożyczono to, co najlepsze. W ogóle jest to jedno z najlepszych wydawnictw hard rocka lat '90 i gdyby zostało nagrane kilka lat wcześniej, z pewnością odniosłoby dużo większy sukces komercyjny. Niestety były to już czasy muzyki grunge... Na wstępie zamieszczono bardzo dynamiczny kawałek Look In Her Eyes, który kojarzyć się może z takimi klasykami jak Slip Of The Tongue i Wings Of The Storm grupy Whitesnake. Bardzo dobra, zwłaszcza gitarowa, robota. Na uwagę zasługuje szczególnie solówka. W Sister Of Pain jest już dużo wolniej, ale jakby i zarazem ciężej. W zwrotkach łatwo doszukać się podobieństw do słynnego przeboju Motleyów - Girls Girls Girls. Nie tylko słychać to w partiach wokalnych Neila, lecz również w riffach granych przez gitary. Can't Have Your Cake również nosi piętno macierzystej kapeli Vince'a z czasów "Doktora Dobrego Samopoczucia". Niemniej jednak istotną różnicą jest podejście do gitarowych solówek - Stevens jest zdecydowanie lepszym gitarzystą od Micka Marsa i słychać to nie tylko w tym kawałku, ale i na całej płycie. Podobnie będzie w Fine, Fine Wine
zBy Cheapfungirls Phpbb Viewtopic Php P 72141 Cheap Fun Girls Hard Rock Servic |